Richard Van Roey

Gilberte, beste aanwezigen,

Onze koning is dood.

Sommigen zullen nu denken: die heeft ne verkeerde tekst in z'n pollen !

Maar dat is niet zo: Richard, van wie wij vandaag afscheid nemen, was de koning van onze toneelgroep.

Hij was een begenadigde toneelacteur met een heel sterk inlevingsvermogen. Deze eigenschap vertoonde hij in alle levensdomeinen want Richard was iemand die luisterde en zich onbevooroordeeld betrokken voelde.

Hij was bovendien een ge‘ngageerde man, niet alleen in onze toneelgroep maar evenzeer in progressief-christelijke bewegingen waarin hij mee ijverde voor rechtvaardigheid en vrede. Uw talrijke opkomst hier bewijst dat hij gewaardeerd werd en dat velen hem een warm hart toedroegen.

De teneergang van Richard viel ons zwaar. Enkele jaren geleden overkwam hem een eerste ongeluk en moest hij meer dan een jaar in een strak nekverband verder. Hij gaf de moed niet op en herstelde. Samen met Gilberte, z'n kinderen en kleinkinderen en z'n vrienden beleefde hij nog een gelukkige periode: we gingen samen kamperen in de Veluwe, we logeerden nog een week in Frankrijk, hij regisseerde nog mee het stuk voor ons 30-jarig bestaan en hij speelde nog een laatste keer mee in "Yvonne, prinses van Bourgondi‘" waarin hij, als koning, nog eens de pannen van het dak speelde. Tenslotte vertrok hij nog met Gilberte op vakantie naar Rome, de stad die voor hem een bizondere betekenis heeft gehad.

Kort na die vakantie sloeg het noodlot toe. Richard vocht terug in het revalidatiecentrum Hof Ter Schelde maar de tegenslagen volgden elkaar te snel op en uiteindelijk moest hij het opgeven. De levenskracht verliet hem, de schalksheid van z'n blik verdween. Verdergaan kon niet meer.

Wij, die hier vandaag nog zijn, kunnen enkel terugkijken en ons hem herinneren: als een eenvoudig mens, zachtmoedig en verdraagzaam, een mens van geloof, niet in het metafysische, maar in de krachten die mensen verbinden: de liefde, de vriendschap, het respect en de solidariteit.

Richard's lichaam is nu dood en wordt aan de aarde toevertrouwd. Maar de bezieling die van hem uitging blijft bij, bij z'n familieleden en vrienden.

De grote toneelschrijver Ionesco schreef in "De Koning Sterft", ŽŽn van de lievelingsstukken van Richard: "een koning wordt nooit vergeten"...

Paul Ruys